تغذيه جايگاه مهمي در پيشگيري، درمان، حفظ و ارتقاي سلامت جامعه دارد. مواد غذايي هم ارزش يكساني ندارند و لازم است كه تركيب مناسبي از آنها مورد استفاده قرار گيرد. اين در حالي است كه بسياري از جوامع دچار بدي تغذيه هستند. بدي تغذيه هم شامل پرخوري و هم شامل كم خوري میشود.
بين الگوهاي مختلف مصرف مواد غذايي در دنيا اختلاف زيادي وجود دارد.
الگوي مصرف مواد غذايي در كشورهاي ثروتمند دارای ويژگيهای زیر است:
-استفاده وسيع از تمام گروههاي مواد غذايي
-مصرف فوقالعاده زياد فراوردههاي حيواني
- دريافت پروتئين زياد كه بيش از دو سوم آن منشا حيواني دارد.
- دريافت زياد چربيها كه دو سوم آن منشا حيواني دارد.
- دريافت كم كربوهيدراتها با افراط در مصرف قندهاي ساده
- دريافت مقدار كم فيبرهاي غذايي
اين ويژگيهاي تغذيهاي در كشورهاي ثروتمند بيماريهاي فراواني ايجاد ميكند كه افزايش وزن، چاقي، بيماريهاي قلبي و عروقي، بيماري قند، پوسيدگي دندانها، يبوست و سرطان كولون از آن جمله است.
الگوي مصرف مواد غذايي در كشورهاي فقير دارای ويژگيهای ذیل است:
- تغذيه يكنواخت
- فقر فراوردههاي حيواني
-بالا بودن ميزان كربوهيدراتهاي مصرفي كه اساسا قندهاي پلي ساكاريد است.
- ميزان پروتئين كم و بيش پايين است و به طور عمده منشا گياهي دارد.
- ميزان دريافت فيبرهاي گياهي بالا است.
در چنين شرايط تغذيهاي كمبود پروتئينی- انرژي (صدها ميليون نفر در كشورهاي فقير به سوء تغذيه پروتئيني- انرژي مبتلا هستند يا كمبودهاي ويژهاي در مواد معدني يا ويتامينها دارند) 700 ميليون تا يك ميليارد نفر به كم خوني تغذيهاي و 200 ميليون نفر به گواتر مبتلا هستند).
البته در درون يك الگوي مصرف مواد غذايي در يك جامعه بعضي از گروههاي جمعيتي الگويهاي مصرف كاملا متفاوتي دارند. به عنوان مثال ثروتمندترين مردم در كشورهاي فقير، رژيم غذايي كاملا مشابه و يا نزديكي با الگوي موجود مصرف مواد غذايي در كشورهاي ثروتمند دارند. اين گروه ثروتمند در معرض همان بيماريهاي ناشي از افراط در مصرف مواد غذايي قرار دارند. برعكس، گروه كوچكي از جمعيت كشورهاي صنعتي به دلايلي كه اغلب اجتماعي و اقتصادي هستند ممكن است به كمبودهاي ويژه ناشي از محدوديت غذايي مصرفي دچار باشند.
در تمام دنيا تامين خواستههاي ديگر مردم مقدم بر بهبود وضع تغذيهاي آنهاست. به عنوان مثال با بهبود وضع مالي ابتدا اقدام به خريد دوچرخه، ساعت، راديو و غیره ميكنند و بعد به بهبود وضع تغذيهاي ميانديشند.